güzellik her coşkunluk, her sıcaklık, her taşkınlık
ve her büyük yoksulluktur;
güzellik yaza sadık kalmaktır ve güze çıplak girmektir;
güzellik papağanın tüyleridir ya da fırtınaların işareti olan gün batımıdır;
güzellik keskin bir vasıftır ve kişinin kendi aksanıdır: ben’dir,
güzellik büyük bir kayıptır ve sessiz bir cenaze merasimidir,
güzellik yazgının rüzgarını uyandıran meltemdir:
güzellik gül kadar şehvetli olmalıdır
ya da her şeyi bağışlamalıdır çünkü güneş parlıyor;
güzellik keşişin seçtiği istavrozdur ya da kadının
aşığından aldığı kolye,
güzellik şairlerin kendilerini sundukları naif şımarıklık değildir,
güzellik savaş açmaktır ve mutluluk aramaktır, güzellik güçlülere hizmet etmektir.
EDİTH SÖDERGRAN
