yılları yemenin verdiği güvenle:
günler kısa, üzümler geçici,
soluyor aylar zamandan sarkmış.
Geri çekiliyor dakika
ateşi altında amansız topların
ve birden bir tek yıl kalıyor bize
bir ay,bir gün, ve ölüm yakalşıyor takvimde
Kimse durduramadı suyun akışını,
ne düşünce, ne aşk tutabildi,
aktı,aktı güneşlerin,varlıkların arasından,
ölümümüzü gösterip geçen beyitler.
Sonunda, düşeriz zamanda, bitmiş,
alır bizi zaman, hepsi bu, biz ölüleri,
sürüklenip gideriz varlıksız, gölgesiz
tozsuz, kelimelersiz, kalan kalır,
ve artık yaşamayacağımız şehirde
bomboş kalır her şey, giysilerimiz, gururumuz.
PABLO NERUDA
Şiir Antolojisi
